Column Binnenlands Bestuur dd 4 september 2009
Nederland heeft een grote staatsschuld, zo’n 60% van het nationaal inkomen. In euro zo’n 360 miljard. Maar per Nederlander valt dat op het eerste gezicht wel mee, ruim twintigduizend euro. Hoewel, een ouderwets doorsnee gezin met twee kinderen heeft bijna een ton schuld. Als die niet wordt terugbetaald, moet er jaarlijks wel ongeveer vijf tot zesduizend euro rente op worden betaald. Dat is netto 500 euro per maand voor dat doorsnee gezin. En dat is best wel weer veel. Je kunt er heel veel leuke andere dingen van doen.
Toch waren er in Nederland en het Verenigd Koninkrijk samen driehonderdduizend spaarders die geld over hadden en het als spaargeld aan IJsland toevertrouwden, gemiddeld zo’n dertienduizend euro, samen vier miljard. Garant stond immers niet alleen de voor Nederland nieuwe en flitsende Internetbank Icesave, maar mede IJsland en haar bewoners die volgend allerlei verdragen voor de bank verantwoordelijk zijn. En er nu erg mee in de maag zitten.
Want de driehonderdduizend eilandbewoners moeten die driehonderdduizend Britten en Holanders financieel compenseren. En dat is verdraaid lastig. Het eiland heeft een nationaal inkomen van zo’n 12 miljard, dat is vijftig keer zo klein als Nederland. Ze moeten zo’n 4 miljard euro terugbetalen. Dat is zo’n dertienduizend euro per IJslander.
Vergelijk, het is alsof Nederland aan een vreemde mogendheid omgerekend tweehonderd miljard zou moeten ophoesten omdat onze banken een mislukte bedrijfsstrategie hadden gevolgd (en dat hebben ze) en onze toezichthouder net zo pijnlijk zou hebben gesnurkt als die in IJsland (daarover verschillende meningen).
Om deze rare som samen te vatten. Driehonderduizend IJslander moeten per persoon dertienduizend euro terugbetalen aan driehonderdduizend Britten en Nederlanders. Stel dat u of ik een tegoed zou hebben (gehad) op IJsland, dan is er nu ergens een Sigur of Petur die mistroostig over de oceaan staart mijmerend aan welke Hollander hij dit schuldig is. En hoe het verder moet.
Naast deze schuld aan u en mij heeft de IJslandse regering en burger natuurlijk ook nog een omvangrijke staatsschuld. En IJslanders verdienen al minder dan wij Nederlanders, de visvangst is verreweg de belangrijkste inkomstenbron maar de opbrengsten ervan lopen terug.
Moet IJsland dan gaan bezuinigen? Heel haar defensie afschaffen? Zou kunnen, als ze die had. Maar die heeft ze niet. IJsland is kortom verstrikt in verdragen, verder volkomen weerloos en zal de komende decennia verder worden kaalgeplukt. Koopt daarom IJslandse waar aub, vis is goed voor u.
Er is één troost voor de bewoners van IJsland. Zodra ze EU-lid worden, zullen ze vrijelijk in Europa kunnen bewegen en ook hierheen kunnen komen om hun geluk te beproeven en de misère te ontvluchten.. Het eiland zal daardoor leegstromen en de achterblijvers komen in steeds grotere problemen, alles door het wurgcontract van terugbetalingen waar ze aan gebonden zijn.
Nederland heeft zijn tanden laten zien en haar rechten geëffectueerd. We zullen de IJslanders houden aan het gesloten verdrag. Als de Schelde naar IJsland liep, hadden we de ketting gespannen, denk ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten